Lap, wij
zijn hier den eerste dag, na een nachtelijke autorit met één uurtje te kunnen
slapen, en ze hebben van mij al nen “zwarte piet” gemaakt. Bedankt Zenne…
Na dan toch
een nachtje goed te kunnen slapen zijn wij (Tijn en ik) er helemaal klaar voor
om een verslagje te maken over onze eerste dag hier in Polen.

Wat een
geweldig ontvangst, we kwamen hier aan en konden onze voetjes onder de tafel
steken voor een lekker pools ontbijt met straffe, deugddoende koffie.

Tijn en
Sebastiaan ontdekten een klim- en klauterparcour met ballenbad en…. Wat had
Sebastiaan geluk, hij vond daar Pools geld in, allé, weeral geluk voor de
uitbater van de plaatselijke speelgoedwinkel.

Toen we
onze kamer hadden ingericht moesten we gaan repeteren.
Amai, wat
een hoog podium, gelukkig is er een trapje.

Na een
middagdutje was het tijd om ons klaar te maken voor de stoet.
Op weg naar
de vertrekplaats kwam Harry, die verkleed is in bakker, zichzelf tegen (een
standbeeld van een bakker) maar hij mag nog gerust hier wat pannenkoeken bestellen
want het standbeeld was toch nog wat dikker.
Dave, onze
fotograaf, heeft nog eerst een knappe groepsfoto getrokken en dan zijn we
vertokken.
Nog nooit
heeft de gelmel een stoet moeten afleggen op zo’n “hobbelige” ondergrond.
Op- en af
de hoge voetpaden, met bulten en putten…De vendeliers begonnen op straat te
vendelen, maar volgens de gidsen was dat véél te gevaarlijk.
Want hier
in Polen kennen ze de term “zwakke weggebruiker” niet echt!!!
Tijn en
Sebastiaan hebben Folders van het festival uitgedeeld, een de polen pakte die
met de glimlach aan, dat heeft toch iets hé zo’n klein mannen in een kledij.

Op het
festivalterrein werden we “hartelijk ontvangen” door de Poolse bevolking en
moesten we met onze vlag op het podium gaan staan.
Daarna
begon het optreden.
Gelukkig
dat we met een “B” beginnen en dus als derde opmochten want heel dat gedoe
heeft toch wel een klein drie uur geduurd.

Na een
lekker avondmaal hebben wij nog een fris pintje en ne cola gedronken op het
terras, terwijl we naar het optreden zagen en zijn wij in ons bedje gekropen.

De
gelmellers zijn verwittigd want ik heb hier een aanhanger en samen met Tijn
zullen we die “verdomde zwarte wasspel” eens rap aan iemand anders doorgeven.

Salukes vanuit Nysa,

Tijn en
Hilde